Tafili tregon edhe per nje beteje te dyte mes ketyre fiseve. Tregon se ketu nuk mund te fajesohet vetem kisha e Decanit, por edhe disa te poshter shqiptar te cilet per hir te interesave, nuk ngurronin t'i shtinin ne fesate shqiptaret me njeri tjetrin.

Isniqin (banoret e te cilet jane shaljan) nga fshati Cernobreg dhe ish-fshati Decan (gashjan) i ndan lumi Bistrica e cila buron ne malet e larta. Uji i limit i vadit tokat e dy paleve, dhe per ceshtje kufinjsh dhe uje, ka pasur nje konflikt te vazhdueshem. Per nje ngaterrese te vogel, fshati Isniq ishte prap duke hyre ne konflikt me gashjanet e Malesise dhe Rekes, te cilet ishin tubuar per bisedime rreth zhvillimit te konfliktit. Dem Alia, prijes i gashjaneve, i con fjale Shaban Sadikut, kryeplak i Isniqit, permes Haxhi Zekes, perndryshe i njohur si patriot, por te cilin Tafil Boletini, me drejt a pa drejt, e akuzon rende si nje faktor vendimtar per eskalimin e ketij konflikti. Cfare fjale con Dem Alia? I con fjale se Shaban Sadiku, per ngaterresen qe eshte bere mes familjes Dobra te Cernobregut dhe familjes Cetaj te Isniqit, te djegen dy shtepi te Isniqit dhe 9 te Cernobregut.

Kur Haxhi Zeka vjen ne Isniq dhe ia jep mesazhin Sjaban Sadikut, ky ia kthen duke thene se "Jo 9, po vetem dy shtepi denoji, ndersa une do t'i denoj 9 shtepi", vetem qe te mos kishte vellavrasje. Por Haxhi Zeka, per interes, i ndryshon fjalet kur kthehet te Dem Alia, tuj thane se "Eh more burra, ku marrin vesh kapadaite e Isniqit, shamijat mbi sy. Deri tash i kane marre harac nahijes se Pejes e tash po don me qite i harac edhe nahijes se Gjakoves." Arsyeja? Haxhi Zeka kishte pasur interes qe ne nje pyll te Turjakes t'i vendoste njerez te fisit te tij, Krasniqes, por Isniqi nuk pranoi (pylli ishte prone e fshatit Isniq). Kjo ishte hakmarrja e Haxhi Zekes -- sipas fjaleve te Tafil Boletinit.

Kur degjojne fjalet e Haxhi Zekes, parise se Gashit nuk i mbetet gje perpos dhenies se kushtrimit per lufte. Por kesaj rradhe, Isniqi i kishte ndertuar shtepite prej guri, e jo prej druri si heren e fundit. ishte ne nje pozite te favorshme per mbrojtje. Prandaj, luftetaret gashjan nuk shkojne te katundi, por fushojne ne Kodren e Geshtenjes. Aty prane kalon nje plake e moshuar, te ciles i drejtohet Halit Qerimi, nje nder prijesit e Gashit, duke thene "oj halle, ku po shkon". "Ne Isniq" i gjegjet plaka. "Baju selam kapadaive te Isniqit e thuej, a po vini ketu me ba bajram, apo te vijme na ne katund me ba bajram" (ishte dite bajrami). Plaka perhap fjalen ne Isniq. Shaban Sadiku preket, duke thene se Isniqi ka vdekur, pse kundershtaret po i presin ne mejdan, dhe keta po rrijne si grate ne katund. Te tjeret mundohen t'ia kthejne mendjen, duke thene se ne katund nuk munden me hy gashjanet, dhe se ketu fitorja eshte e sigurte. Por plaku nuk degjon dhe del jasht ku sheh djelmnine duke luajtur. "Po kollaj asht ketu me lujt e kendue. Gashi mbi shpija po jep mejdan e na rrime si grate. Isniqi ka vdeke". Djelmnia preket dhe kapin pushket.

Keshtu, Hazir Tishuku, nje trim me fame, zbraz potlluken dhe djelmnia hudhet ne sulm kundrejt pozicioneve te gashjaneve. Tafil Boletini shkruan se per betejen i kishte treguar nje pjesemarres i kesaj luftes, nje gashjan, i quajtur Ali Decani. Tregonte se Hazir Tishuku, me duart e pervjelura me martine ne dore i printe trimave shaljan kundrejt trimave gashjan, duke e mbushur lendinen. Kur u afruan, Halit Qerimi i Gashit e therret Hazir Tishukun e Shales, "O Hazir Tishuku, a do ta nisim larg apo ngat (afer)?", ndersa Haziri i gegjet "Une po vij aty, ti kur duesh nise, pune per ty!". Dhe zbrazen pushket. Ali Decani e pershkruan sulmin e shaljaneve si "sulm te Zhaponise (Japonise)", pra sulm i fuqishem. Me ne fund, shaljanet arriten t'i debojne gashjanet pertej lumit Bistrice, por te rene kishte shume.

50-60 burra gashjan dhe 40-50 burra shaljan, ne mesin e te cileve ishte Hazir Tishuku. Kjo ka ndodhur ne gjysmen e dyte te shekullit XIX si duket, ndersa lufta a pare me 1840. Edhe tani po ndodh ... si vrasjet palidhje mes Haradinajve dhe Mucajve. Trima vriten per asgje. Budallaki.

___________________

Vėllezėr Shqipėtarė,
tė prekim urtėsinė,
tė zėm udhėn e mbarė,
tė ngjallim Shqipėrinė.

Shqipėria ka qenė
dhe do tė jetė,
po sot nė ditėt tona
tė metė tė mos ketė.

E ka nderuar Zoti
gjithėnjė Shqipėrinė
ish fort mirė qėmoti,
do bėhet dhe taninė.

Naim Frashėri